إِلَهِی أَمَرْتَنِی فَعَصَیْتُکَ وَ نَهَیْتَنِی فَارْتَکَبْتُ نَهْیَکَ...

«لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ لا إِلَهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِینَ».
او امر می‏کند و ما عصیان. لطف می‏کند و ما کفران. این همه ناشایسته‏ها چگونه می‏شود جبران؟ جز پناه گرفتن در خانه غفران.
او چون غافر است ما مستغفریم. چون ناصر است ما مستنصریم. اقرار می‏کنیم که ظالمیم و به عفو بی‏منتهای او عالمیم.
همانطور که عطایش بی‏حساب است(1) گذشت از خطایش نیز بی‏حساب است(2) که عطا از او و خطا از ماست.
با توجه به این مسائل است که امام زین‏العابدین علیه‏السلام عرضه می‏دارد:
«من آن بنده‏ای هستم که او را از معصیت نهی کردی اما مخالف نهی تو رفتار کرد... اما امیدوار عفو تو بود و به گذشت تو ایمان داشت و اکنون خاضعانه و ذلیلانه و خاشعانه و خائفانه در پیشگاه تو ایستاده و به گناهان خود اعتراف می‏کند.»
انسان مؤمن همیشه دل به عفو الهی بسته است؛ زیرا وقتی دریای عفو الهی به جوش آید، همه کرده‏ها و ناکرده‏ها را می‏شوید و انسان را از لوث گناه پاک می‏سازد و به لطف خود می‏نوازد. از این رو همیشه زبان حالش این است که:
اندازه معشوق بود عزّت عاشق    ای عاشق بیچاره ببین تا ز چه تیری
زیبایی پروانه به اندازه شمع است    آخر نه که پروانه این شمع منیری؟!(3)
ماییم به عفو تو تولّی کرده    و ز طاعت و معصیت تبرّی کرده
آنجا که عنایت تو باشد، باشد    ناکرده چون کرده، کرده چون ناکرده
ابن سینا
عفو غفران الهی آنقدر زیاد است که مدام در پی بنده عاصی است تا او را در خود پیچد.
تشنه به جوی آب و خود تشنه تشنه است آب    گدا خدا خدا کند، خدا گدا گدا کند
علامه حسن زاده آملی
آنان‏که عفو می‏کنند، لذّت عفو و غفران الهی را چشیده‏اند و گُلی از باغ رحمت چیده‏اند و بهتر از آن ندیده‏اند. آنان‏که در زندگی فردی و اجتماعی خود لحظاتی در کنار دریای مغفرت و رحمت نشسته‏اند و جام‏هایی از سیل عظیم بخشش الهی برداشته و به کام خود برده‏اند و از سفره بی‏کران الهی خورده‏اند. آن‏که می‏بخشد، بخشیده شده است و بخشندگی‏اش چون قطره‏ای است از سیل بخشندگی الهی.
عفو خلقان همچو جو و همچو سیل    هم بدان دریای خود تا زند خیل
عفوها هر شب از این دل پارها    چون کبوتر سوی تو آید شها
بازشان وقت سحر پرّان کنی    یا به شب محبوس این ابدان کنی(4)
اگر بنده عاصی هر از چندگاهی مرتکب عصیان می‏شود و پرده عصمت می‏درد، از مرتع شیطان می‏چرد و مصالح ابلیس می‏خرد، نه از روی دشمنی و استکبار است که امام زین‏العابدین علیه‏السلام عرض کرد:
«لا مُعَانَدَةً لَکَ، وَ لا اسْتِکْبَاراً عَلَیْکَ».
بلکه به چشم امید به غفران بی‏پایان خداوند جهان داشته و برای لحظاتی عَلَم معصیت برافراشته، نهال نفس در مزرعه شیطان کاشته است. غفلت و گستاخی بنده شرمنده از وفور عفو خداوند عفوّ و غفور است.
از غفوری تو غفران چشم سیر                  روبهان بر شیر از غفو تو چیر
جز که عفو تو کرا دارد سند                       هر که با امر تو بی‏باکی کند
غفلت و گستاخی این مجرمان            از وفور عفو توست ای عفولان...
عضوهای جمله عالم ذره‏ای                 عکس عفوت ای ز تو هر بهره‏ای
عضوها گفته ثنای عفو تو                نیست کفوش «أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا»...
عفو کن زین مجرمان تن پرست        عفو از دریای عفو اولی‏تر است(5)

پخش زنده و مستقیم حرم حضرت ابوالفضل العباس - کربلا

پخش زنده و مستقیم حرم حضرت ابوالفضل العباس - کربلا

 ارتباط مستقیم با کربلا پخش زنده و مستقیم آنلاین از کربلا حرم حضرت ابوالفضل العباس :

این پخش زنده و زیارت مجازی بین الحرمین کاری زیباست که به کسانی که دلداده حرم حضرت عباس هستند بتوانند از همین راه دور حرم با صفای حضرت ابوالفضل - عباس بن علی ارتباط مستقیم برقرار کنندو حرم را بصورت زنده ببینند و زیارت کنند و سلامی به مولایشان دهند.

السلام علیک یا اباالفضل العباس

سلام بر بین الحرمین

سلام بر کف العباس

سلام بر کربلا

باب الحسین (ع)

باب الحسین (ع)

 باب الحسین (ع) : یکی از القاب معروف حضرت عباس باب الحسین (ع) است و محبین حضرت امام حسین سید الشهدا راه ورود به آن درگاه بزرگ را باب الحسین ، یعنی قمر بنی هاشم میدانند و حضرت سیدالشهدا حسین بن علی نیز باب الله  هستند و هر کس که قصد محبت و ورود به باب و درگاه الهی را دارد باید طبق خواست خدا از محبت این بزرگان برای کسب محبت الهی مدد بگیرد که محبت آنها محبت الهی است . جالب است بدانید بسیاری از بزرگان و علما و عرفا نیز که به مقاماتی رسیده اند و باب جلوات ملکتیه بر آنها باز شده و خداوند پرده از چشم دل آنها برگشوده بود نیز در ابتدای امر زانو به درگاه حضرت عباس که باب الحسین بودند، زده اند و با عنایت حضرت عباس باب الحسین ، این وجود مقدس راه کشف و شهود بر آنها گشوده شده است که از جمله آنها می توان به جناب آیت الله سید علی قاضی که خود استاد عرفان و اخلاق بزرگانی همچون آیت الله بهجت و سید هاشم حداد و علامه طباطبایی و ... بوده است ، که پس از سالهای طولانی از تلاش و جهد در این راه بالاخره در حرم حضرت ابوالفضل العباس به او عنایتی می شود.
یکی دیگر از این بزرگان که توفیق همنشینی با بزرگانی همچون رجبعلی خیاط را داشته است و جناب رجبعلی به ایشان می فرماید که به خود ببال که خدا خودش را نیز روزی تو کرده است ، کربلایی احمد میرزا حسینعلی تهرانی معروف به کل احمد است که سالها بر این باب و درگاه مبارک گدایی کرده است و خود شرح حالش را این گونه می گوید :
اول خاطرخواه قمر بنی هاشم (  باب الحسین ) شدم همین جوری برایش گریه می کردم و یه چند سالی این جور بودم یکباره از او رفتم به باب محبت امام حسین (ع) ، وخاطر خواهیم به امام حسین کشیده شد و یک هفده هجده سال برای امام حسین گریه می کردم ، و بعد از امام حسین رفت تو خود خدا و یک شعر میخواندم که خودم هم نمی دونستم اون روز چه می گویم :
 گاهی از او گریان شوم
 گاهی از او خندان شوم
 او هرچه خواهد آن شوم
سبحانه سبحانه
و دیگر نمیدونستم که او هر چه خواهد آن شود یعنی چه ؟ اما همین جوری می خواندم و با آن عشق و حال می کردم و این شعرها را می خواندم و مجذوبشان بودم بعدا یک جلوه ای شد خاطرخواه خدا شدم که به خدا گفتم خدایا هر که تو را ببینه عاشق می شه چرا به بقیه نشون نمیدی گفت اونها من رو نمی خواهند.
ان شاءالله در مطالب آینده از کل احمد و رابطه ومکاشفات او با حضرت ابوالفضل العباس بیشتر خواهیم نوشت.

شب عاشورا چه گذشت ؟

شب عاشورا چه گذشت ؟

ماجرای عصر تاسوعا و شب عاشورا :
در شب عاشورا از ناحیه امام حسین در خواستی برای انجام چهار امر مهم از سپاه کفر شد . بعد از این که حضرت عباس در عصر تاسوعا خبر آمدن سپاه ابن زیاد را داد امام حسین به حضرت عباس فرمود : ارجع الیهم فان استطعت أن تأخرهم الی غدوة وتدفعهم عن العشیة لعلنا نصلی لربنا اللیله و ندعوه و نستغفره فهو یعلم أنی أحب الصلوة له و تلاوت کتابه و کثرة الدعا و الاستغفار .
امام حسین در شب عاشورا فرمود: ای عباسم برگرد به سوی آنها تا اگر در توان تو بود آنها را تا صبح به تأخیر بیاندازی و آنها را امشب دفع کنی تا شاید ما امشب را برای پروردگارمان نماز بگذاریم و او را بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم که او میداند که همانا من نماز برای او را و تلاوت کتابش قرآن را و زیاد دعا و استغفار کردن را دوست دارم . بعد از این که حضرت عباس در شب عاشورا خبر را آورد یکی از آن نانجیب ها به عمر سعد گفت که ما اگر طایفه ترک و دیلم هم از ما درخواست می کردند به آنها امشب مهلت می دادیم  و حال آن که اینها آل محمد هستند و لذا عمر سعد قبول کرد .

لینکهای مرتبط با این مطلب :

استغفار

نماز

دعا

انی احب تلاوت کتابه

+